Klik

Joenspace sluit de deuren.

Maar loop niet weg. Verander gewoon de URL in uw Favorieten, Bladwijzers of feed-lezer.

Ik ben het bloggen immers niet beu, wel het eindeloze mekkeren over niets. Ik vertrek hier niet omdat ik ermee stop, of omdat ik er geen voldoening heb uitgehaald, wel omdat ik behoefte heb aan iets nieuws. Livejournal biedt me daartoe niet de juiste mogelijkheden. Daarom ben ik elders een nieuw blog begonnen. Met een nieuwe lay-out, een nieuwe naam en een nieuwe opzet. En geloof me: je zult er meer aan hebben. Je kunt er alles over lezen op

voor waar.

Het is maar een klik van u verwijderd. Mijn nieuwe blog op Wordpress. Tot daar!

Op til

Ik hoop dat je tegen verandering kunt. Er is wat op til... Ik ben ergens mee bezig, en het wordt groot. Het wordt anders. En ook jij zal daar de vruchten van plukken (mits enig aangepast gedrag). Nog even... even geduld...

Hihi.

8

Acht jaar, is het al geleden. 1999. Toen ben ik aan iets begonnen en ik dacht dat ik het nooit meer zou afwerken. Al die tijd heeft het liggen bestoffen in mijn achterhoofd. Maar vanavond ben ik er weer aan begonnen. Als je me tegenkomt, mag je me vragen wat het is. En als je me niet tegenkomt... ach, misschien kom je het dan ooit te weten. Gnigni.

2007

Welaan, kijk daar: een nieuw jaar! Ik merk het een beetje laat: ik heb de hele week ziek op de bank vertoeft en heb net mijn eerste pasjes van het jaar gezet. Enfin, dat gaat u natuurlijk geen feesttoeter aan.

Mag ik in deze tweede paragraaf een noodroep lanceren? Ik heb namelijk dringend behoefte aan Goede Voornemens. Laatst was ik aanwezig op een dineetje ter ere van oudjaar, en vroeg men mij opeens naar mijn 'Goede Voornemens'. Wat zijn ze? Waar komen ze vandaan? En sinds wanneer ben ik verplicht ze opeens NU te hebben, nu een zes in een zeven is veranderd? Dat vind ik toch allemaal hoogst nuanceerbaar, hoor. Quantité négligeable, zoals men placht te zeggen in het achttiende-eeuwse Parijs, vlak voor het afschaffen der absolute monarch. ... Wacht even... *fronst*

Enfin, bij een nieuw cijfer horen natuurlijk ook de gezegende Wensen van uw neef en verre buur. Bij deze. Mogen uw stoutste dromen het eerst uitkomen en uw meest surreële verwachtingen vlak daarna! Want een banaanvormige ballon is altijd een beetje feest.

Een zeer goed 2007, graag.

12

Ik moet voor 12 (twaalf) mensen koken zondag. Ik heb er al aan gedacht gewoon wat brood te breken en een beker wijn rond te geven, maar we missen een dertiende man.

En nu begeef ik me weer naar de keuken. Tot volgend jaar!

UPDATE: Ik heb 10 (tien) uur gekookt vandaag, en dan nog de tafel gedekt (nu al, ja). En zelf bijna niet gegeten. Ik begin me af te vragen of ik ooit nog oudjaar organiseer... Maar als het dé bom van een feest wordt, zit ik er niks mee in!

Geen gezicht



Daarnet schrok ik mij het apezuur. De madam van 't frituur zag er zo raar uit... Zo dun... Zo uitgerekt... Ze leed aan Chinese ogen, een platte neus, een chronische grijns, en haar rimpels concentreerden zich tussen haar jukbeenderen en haar oren, als een soortement loempiaverpakking. Tot mijn frank viel: ze was gefacelift! De tijd dat dat alleen voor Hollywood-nitwits en Cher was weggelegd, is dus definitief voorbij. Ook die van 't frituur doet nu van knip-en-plak.

Zag dat mens er buitenaards uit, zeg. Geen gezicht.

Jaar van de tijd

Het is de tijd van het jaar om erbij stil te staan. Had ik maar de tijd gehad. Dit jaar was zonder twijfel het meest hectische uit mijn 23-jarige bestaan: geen dag was hetzelfde.

Ik ben voor de tweede keer afgestudeerd.

Ik ben - we zijn - voor de tweede keer verhuisd.

Ik ben voor de tweede keer werk aan het zoeken.

Ik heb een geheel nieuw leven opgebouwd, op een andere plek, met dezelfde mensen maar op een andere manier, en met andere mensen die er altijd waren wat minder, wat ik meer wil laten zijn.

Ik heb nieuwe inzichten, ervaringen, gedachten, gemoedstoestanden en inbreuken op mijn  emotionele stabiliteit geleefd en gevoeld.

Voor het eerst ben ik huisman, die af en toe uit werken gaat om een centje bij te verdienen.

Voor het eerst heb ik een half jaar in het geheel niet geschreven, behalve op een weblog, wat ik voor het eerst had.

Voor het eerst heb ik een eigen huisdier, dat geen hond of kat is.

Voor het eerst vier ik oudjaar bij mezelf thuis. Voor het eerst in jaren (eentje niet meegeteld) zonder Sylvia.

Het is de laatste kerst zonder job. Hoop ik.

Het is de grootste puinhoop, met de meeste vragen en de meeste wegen naar een antwoord.

Het was de eerste keer dat ik een strijkijzer gebruikte.

Het biedt de meeste stabiliteit en het minste risico. Maar waar het heengaat...

...dat weet ik niet.

Enzovoort.

Dit was het jaar van de tijd, die door mijn aderen vloeide als de ochtendfile op de ring rond Brussel.

Cadeautjes

De vangst was fantastisch. Niet dat ik dermate materialistisch ben, maar als agnost ervaar je kerstmis toch in de eerste plaats als een gezellig samenzijn, in een gedeelde tweede plaats als kitscherige boomdecoratie en te zware maaltijden en in de derde plaats als cadeaufestijn - en dus niet als religieuze feestdag. Betekenisloos kapitalisme dus. Gotta lov it.

Enfin, de vangst dus. Omdat het de periode is van lijstjes, een samenraapsel:
  • 'De stad van de dromende boeken' van Walter Moers (een superleuk boek)
  • De nieuwe cd van Daan, 'The Player'
  • Stoommandjes en andere benodigdheden voor het wokken
  • Een strijkijzer en -plank
  • Van mijn Secret Santa: lint, supermooie foto's en oude/lege cd's, verwerkt tot een kunstwerk dat nu aan onze muur blinkt
  • Een flanellen bedovertrek
  • 'Ons Kookboek', de kookbijbel van Vlaanderen
  • Handdoeken (Freaky: mijn moeder heeft PRECIES dezelfde kleur handdoeken gekocht, in dezelfde winkel, als ik wilde kopen! Een echte moeder, me dunkt.)
  • Een kleerkast, jawel
  • Eierdopjes met onze namen op (Wat huiselijk!)
En nog vele andere blijmakers. Bedankt, Jezus! (Of is dat té godslasterlijk?)

Feest

Lieve lezertjes,

Ik wens jullie oprecht al het allerbeste dat ik kan wensen! Hopelijk hebben jullie al een mooi kerstfeest gehad en kunnen jullie uitkijken naar een terminaal geweldig oudjaar vol slingers, toeters, bellen en pinguïns. Ach ja: geluk, dus.

Wat mezelf betreft: ik ben volop bezig met de voorbereiding voor ons 'Oudjaar 06'-feestje. Dat heet dan kuisen, winkelen, stapels kookboeken doornemen, lijstjes maken en vooral: tellen. Gasten, liedjes, eten, stoelen, vierkante meters dansvloer, kilo's pasta, liters saus, glazen, borden, uren tot de deadline. Fantastisch.

Allé, terug naar jullie fornuizen!

9 over 5

Een bloeddruk van 9 over 5.

Is dat niet dodelijk, vraagt u? Ik leef toch nog... Alleen is werkelijk alles me teveel. Ik voel me al de hele week slap, duizelig en misselijk. Om van de chronische maagpijn, die ik er gratis bij krijg, te zwijgen.  Het appartement is dan ook een zwijnenstal, ik heb deze week niet gewerkt en als nog één iemand het woord 'kerstshoppen' bezigt...

Ik hoop alleen dat ik me vanavond wat kan amsuseren, op het feestje. Ik kijk er alvast heel erg naar uit en mijn zelfgemaakte cadeautje is, al zeg ik het zelf, mooi geworden.

Dus wat wordt het, lichaam? Gaan we luisteren?